Szymon Kobyliński

Szymon Kobyliński - rysunki.Szymon Tadeusz Kobyliński (ur. 22 maja 1927 w Warszawie, zm. 15 kwietnia 2002 w Warszawie) – polski grafik, rysownik, karykaturzysta, satyryk, historyk, scenograf (głównie teatralny, ale także i filmowy), a także jeden z prekursorów polskiego komiksu.

Urodził się w rodzinie malarskiej i po części kontynuował te tradycje. Swój pierwszy rysunek prasowy opublikował już w 1936 r. Absolwent XIX LO im. Powstańców Warszawy w Warszawie. Studiował grafikę na warszawskiej ASP oraz historię sztuki na Uniwersytecie Warszawskim.

Był także eseistą i pisarzem oraz autorem programów telewizyjnych i radiowych. Popularyzował polską kulturę oraz historię. Był znawcą broni i barwy Wojska Polskiego, broni białej oraz zbroi, głównie z okresu I Rzeczypospolitej.

Działalność pisarską zintensyfikował zwłaszcza w latach 80., kiedy to przestał występować w telewizji, po tym, jak w stanie wojennym wyemitowano, wcześniej nagrany, materiał z udziałem jego i oficerów Wojska Polskiego, sugerujący popieranie działań WRON.

Przewodniczył jury, które wybrało ostateczną wersję Orderu Uśmiechu, autorstwa 9-letniej Ewy Chrobak. 21 marca 1969 roku przyznano mu Order Uśmiechu, a odznaczenie i legitymację z numerem 16 odebrał 18 czerwca 1970 roku w Opolu z rąk Wandy Chotomskiej. Był następnie członkiem Międzynarodowej Kapituły Orderu Uśmiechu.

Jako pierwszemu w PRL-u udało się Kobylińskiemu opublikować (w Panoramie w latach 1971-1973) cykl artykułów pt. "Gawędy herbowe", poświęconych heraldyce i polskim herbom szlacheckim. Wcześniej temat ten był dopuszczany przez cenzurę tylko w pracach ściśle naukowych, a "Gawędy herbowe" stanowiły przełom, po którym zapanowała wręcz moda na szlacheckie tradycje.

Był żonaty z Danutą Will, z którą miał syna Macieja.

W 2003 roku ukazała się korespondencja między Szymonem Kobylińskim a Aleksandrą Ziółkowską-Boehm pt. "Nie minęło nic, prócz lat".

Ilustracja: Zilustrował ok. 300 książek oraz wydał 20 własnych. Ilustrował najważniejsze dzieła literatury polskiej m.in. "Pana Tadeusza" czy "Trylogię". Jest m.in. autorem portretów uzupełniających "Poczet królów i książąt polskich" Jana Matejki. Nie ograniczał się tylko do pozycji historycznych czy literackich, jego rysunki znalazły się w takich książkach jak: poradnik seksuologiczny, "Słownik idiomów angielskich", antologia humoru półsłówek, popularnonaukowa książka o genetyce, podręczniki: dla informatyków – "Konwersacyjne otoczenie programowe języka Pascal", dla fizyków "Od liczb zespolonych do tensorów, spinorów, algebr Liego i kwadryk", czy wreszcie "Stanisława Waltosia Proces karny".

Telewizja i film: Był jedną z najbardziej rozpoznawalnych postaci telewizyjnych. Od początku istnienia Telewizji Polskiej prowadził tam swoje ilustrowane gawędy. Występował zwłaszcza w programach dla młodych widzów, np. w Teleranku. Był także uczestnikiem teleturnieju Pojedynek, w którym potykał się z Bernardem Ładyszem.

Wystąpił w filmie i serialu "Ogniem i mieczem", gdzie zagrał senatora Ostroroga.

Komiks: Był autorem niemal legendarnego komiksu "Stary zegar" z 1957 roku oraz trzech zeszytów z serii "Przygody pancernych i psa Szarika" (1970-1971). Publikował również w czasopiśmie poświęconym komiksowi "Relax". Był autorem następujących komiksów: "Stary zegar" Biuro Wydawniczo-Propagandowe "RUCH", Warszawa 1957; "Przygody pancernych i psa Szarika" (1970-1971) 3 części; "Początki państwa Polskiego" dwa epizody z cyklu umieszczonym w czasopiśmie komiksowym "Relax"; "Poselstwo do Gniezna", w: "Relax" nr 1; "Do grodu Kraka", w: "Relax" nr 2; "Historia z uśmiechem" cykl w "Relaxie" ukazała się w numerach: 1,3,4,7,8.

"Każda miłość polega nieodmiennie od tysiącleci na tym samym: na myśleniu o obiekcie uczuć intensywniej, niż o własnej korzyści." - Szymon Kobyliński

Za: Wikipedia.

Plansze komiksowe artysty

Pokaż kolejne

Zamknij

Twoje zapytanie zostało wysłane.